โครงการก่อสร้างอาคารหอศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออก มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อให้สอดคล้องกับภารกิจหลักของมหาวิทยาลัยที่สำคัญคือ
วิชาการและกิจกรรม   
         1.  แผนงานทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรมอันเป็นแผนงานที่สำคัญประการหนึ่งที่มหาวิทยาลัยจะต้องดำเนินการส่งเสริมและพัฒนาให้มีความเจริญงอกงามทั้งด้านวัตถุและด้านจิตใจ การก่อสร้าง “หอศิลปะและ วัฒนธรรมภาคตะวันออก” จึงเป็นสถานที่และหน่วยงานที่จะเข้ามารองรับภารกิจหลักที่สำคัญนอกจากนี้ได้ต่อไป
         2.  แผนงานจัดการศึกษาสาขาศิลปกรรมศาสตร์ มี 5 สาขาวิชา คือ จิตรกรรม ภาพพิมพ์ นิเทศศิลป์เซรามิกส์ และดุริยางคศาสตร์ (เน้นทางไทย) และมีโครงการจะเปิดหลักสูตรในสาขาอื่นๆ เพิ่มขึ้น ธรรมชาติของการเรียนการสอนและการวิจัยของคณะศิลปกรรมศาสตร์ที่เป็นสากลต้องอาศัยแหล่งข้อมูลทางศิลปะและมีสถานที่จัดแสดงผลงานทางศิลปะ ดังนั้น “หอศิลป์” จะรองรับกิจกรรมทางวิชาการ วิจัยและการเผยแพร่ได้อย่างมีคุณภาพและเป็นมาตรฐาน
         3.  โครงการจัดตั้งสถาบันศิลปะและวัฒนธรรมเป็นโครงการที่มหาวิทยาลัยต้องการให้เป็นหน่วยงานที่ทำหน้าที่อนุรักษ์ สืบสาน และพัฒนางานทางศิลปะและวัฒนธรรมโดยภาพรวมทั้งด้านวิชาการและกิจกรรม ที่สำคัญต่างๆ แต่ในปัจจุบันยังขาดปัจจัยเกื้อหนุนที่จะส่งเสริมสนับสนุนโครงการฯ ให้เจริญก้าวหน้า หอศิลป์จะเข้ามามีส่วนเติมเต็มในบางด้านของโครงการฯ และเพิ่มสีสันของกิจกรรมวิชาการและวิจัยให้พัฒนาต่อไปในอนาคต
การส่งเสริมกิจการของมหาวิทยาลัย
          มหาวิทยาลัยได้รับงบประมาณเพื่อใช้ส่งเสริมและพัฒนางานตามแผนงานต่างๆ จาก 2 ทางหลักคือ งบประมาณแผ่นดินและงบประมาณรายได้ ในช่วงปี พ.ศ. 2533-2539 มหาวิทยาลัยบูรพาได้รับการสนับสนุนทางด้านงบประมาณจากรัฐบาลเป็นจำนวนมาก ส่งผลต่อการขยายตัวทางกายภาพในมหาวิทยาลัยเพิ่มมากขึ้นแทบทุกด้านและทุกปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 เป็นต้นมาเศรษฐกิจของประเทศเริ่มชะลอตัว ปัญหาเหล่านี้ได้ส่งผลกระทบต่อประเทศชาติอย่างรุนแรง สิ่งที่ตามมาก็คือ “การลดงบประมาณ” ของหน่วยงานภาครัฐ การลดอัตรากำลังของข้าราชการและการไม่ให้
จัดตั้งหน่วยงานใหม่ ปัญหาเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อการพัฒนามหาวิทยาลัยบูรพาอย่างรุนแรง เราเคยพึ่งแต่งบประมาณแผ่นดินเป็นหลัก แต่ในอนาคตจะต้องพึ่งตนเองมากขึ้นโดยเฉพาะในปี
พ.ศ. 2545 มหาวิทยาลัยของรัฐทุกแห่งจะเปลี่ยนสถานภาพเป็น “มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ” จะต้องเตรียมความพร้อมในเรื่อง “งบประมาณ” ให้มีความเป็นรูปธรรมที่สุด ซึ่งหอศิลป์ฯ
นอกจากจะเสริมภารกิจหลักของมหาวิทยาลัยแล้วยังสามารถนำหอศิลป์มาใช้ในการสร้างรายได้ให้กับมหาวิทยาลัยรวมทั้งเป็นแหล่งที่จะใช้ส่งเสริมการท่องเที่ยวในระดับภูมิภาค อีกด้วย