อาคารหอศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออกเป็นโครงการนำเอกลักษณ์รูปแบบพื้นถิ่นมาผสมผสาน กับลักษณะทางสถาปัตยกรรมปัจจุบัน มี “สวนมะพร้าว” เป็นองค์ประกอบร่วมทางด้านหน้าและด้านหลังเน้นความเป็นพื้นถิ่นให้เกิดขึ้นกับ “ตัวอาคารและพื้นที่โดยรอบ” ประการสำคัญรูปแบบอาคารหอศิลปะและ วัฒนธรรมภาคตะวันออก จะถูกกำหนดและออกแบบไว้เป็นส่วนๆ โดยมีอาคารหลักคือ “หอศิลปะและ วัฒนธรรมภาคตะวันออก” และ”หออัครศิลปิน” (เป็นสถานที่สำหรับติดตั้งผลงานภาพจิตรกรรมและภาพถ่ายของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว) ส่วนหลังสุดจะเป็น “หอพระ” ที่เชื่อมต่อกับอาคารหอศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออก และมีเนื้อหากิจกรรมที่เกี่ยวข้องกันด้วยธรรมชาติของงานทางวัฒนธรรม พื้นที่รวมทั้งหมดจะเนนความสำคัญของกลุมอาคารที่แทนความหมายของ 3 สถาบันหลักคือ 
          “หอศิลป์” จะเป็นตัวแทนของ “ชาติ”
          “หอพระ” จะเป็นตัวแทนของ “ศาสนา”
          “หออัครศิลปิน” จะเป็นตัวแทนของ “พระมหากษัตริย์”
         นอกจากนั้นแนวความคิดในการพัฒนาแบบหอศิลป์ของผู้ดำเนินการคือ จะต้องรักษา “ลานธรรม” “หอพระ” และ “ต้นมะพร้าว” ให้เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกัน มีกิจกรรมเป็น “ตัวเชื่อมโยง” ไม่ให้รูปแบบของการพัฒนาขึ้นใหม่ขัดแย้งกับ “สิ่งที่มีอยู่เดิม” 
          ความสูงของอาคาร : สัมพันธ์กับธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมโดยรอบ มี “มะพร้าว” เป็นพืชหลัก “มะพร้าว” เป็นสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยบูรพา โดยสอดคล้องกับสิ่งแวดล้อมภายในมหาวิทยาลัย มี “มะพร้าว” เป็นพืชหลักที่ปรากฏอยู่โดยทั่วไป การดำเนินโครงการก่อสร้างอาคารต่างๆ ในมหาวิทยาลัย จึงต้องวางแผนการใช้พื้นที่ก่อสร้างอย่างรอบคอบให้เกิดผลกระทบต่อ
“สิ่งแวดล้อม” “ต้นไม้” และ “ต้นมะพร้าว” น้อยที่สุด การปรับพื้นที่การวางผังอาคาร และการลงเสาเข็มอาคารจะต้องดำเนินการเฉพาะในสวนที่ปลูกสร้างเทานั้น ไม่ให้เกิดผลกระทบต่อต้นไม้และ
ต้นมะพร้าวในพื้นที่สวนที่ไม่เกี่ยวข้อง นี่คือหลักการที่ทางมหาวิทยาลัยพยายามกำกับและดูแลกับอาคารทุกหลัง “หอศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออก” เป็นอาคารจะต้องดำเนินการก่อสร้าง
ในปีงบประมาณ 2543 เป็นอาคารขนาดกลาง ความสูง 2 ชั้นเพื่อให้สอดคล้องกับธรรมชาติของอาคาร การใช้งานและความสัมพันธ์กลมกลีนกับธรรมชาติโดยรอบ (ต้นมะพร้าว) ในเรื่องนี้
คณะผู้ดำเนินการให้ความสำคัญมาก และในแบบก่อสร้างจะมีการกำหนดให้ปลูกตนมะพราวเพิ่มเติมในส่วนต่างๆ ให้รับกับ “ลักษณะ” อาคารหอศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออกแบบพื้นถิ่น
ริมทะเล มีมะพร้าวเป็นพืชหลัก ประการสำคัญความสูงของต้นมะพร้าวเหนืออาคารหอศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออก โดยรอบจะชวยเสริมและเนนอาคารให้ดูโดดเด่นมีความเป็นเอกลักษณ์ของพื้นถิ่นและสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยอย่างชัดเจน